کاش می شد
همقطاری در کنارم می نشست
چهره در چهره
تکه های دلم را می شکست
تلخ می کرد
نغمه را در شعر من
خاک می ریخت بر چشم رویاهای من
بر دلم چنگ می زد
بر زبانم بند می زد
کاش می شد
با بد گمانی هر بار
بر تکه های قلبم سنگ می زد
شعر : مرتضی قضائی
سنگ زدن رسم شده
اما ناراحت کننده نیست